پرش به محتوای اصلی

p834B3711O

فضاهای شهری

فضای شهری، مصنوعی است سازمان یافته، آهسته و واجد نظم که به صورت بستری برای فعالیت­ها و رفتارهای انسانی عمل می نماید. انسان جزئی از فضاست و با ارزش­ها و هنجارهای خود فضا معنی می بخشد الگو ها روابط اجتماعی ثابت نیستند و یک فضا با جایگزین شدن روابط اجتماعی خاص ، چهره متفاوتی بخود می گیرد . کاربرد عمومی فضاهای شهر ایجاد آرامش ،،سرگرمی و محلی برای گردش ، فراهم آوردن ارتباط و زمینه معاشرت و امکان تردد می باشد و از آنجایی که در عین حال هیچ تک عملکرد خاص به آن مرتبط نبت ، استعداد پذیرش تمام این کاربرد می ها را با هم به صورت گزینشی دارند (پارسی، ۱۳۸۱: ۵۶). به این ترتیب گزینه های متفاوتی برای انتخاب در اختیار فرد قرار داده به او اجازه می دهند در راستای تمایل خویش با تحمل حداقل فشارهای اجتماعی و اقتصادی گام بردارد (لينج؛ 1972: 108).

 

فضاهای جمعی

لذا وجود این فضاها برای پیش­گیری از در ماندگی، افسردگی ، گوشه گیری و خشونت بسیار مؤثر و حتی ضروری است وان گهی این فضاها می تواند واقعیتی برای رشد خلاقیت به وجود آورد و محیطی تفریحی و سازنده در یک مجموعه شهری باشند تا زمینهای را فراهم سازند که هر انسانی برای درک موقعیت خود به آن نیاز دارد چرا که در انسان از خودش در محیط پیرامونش بط می دهند در این فضاها فرد از طریق درگیر شدن در کنش­های حساب نشده ، با خود در دنیای اطرافش ارتباط مستقیم تری برقرار می­کند (لینچ، ۱۰۹ : ۱۹۷۲ ). طراحی احجام نیز می­بایست برای ساختار بخشیدن به فضاهای شهری در نظر گرفته شود تا ساختمان و فضا بطور مؤثری هم زیستی داشته باشند. فضای شهری به عنوان گره هی از جوامع انسانی و تجمعی از مردم و اشيا عادی از عناصر و اجزاء مختلفی تشکیل شده است به واقع افضا رابطه میان عناصر به وجود آورنده اش می­باشد. پس برای تشخیص یک فضای شهری علاوه بر وجود عناصر تشکیل دهنده، باید رابطه میان آنها نیز برای فرد ناظر قابل ادراک باشد و فرد بتواند از رابطه وجود ، ساختاری در ذهن خود ایجاد نماید. بدین ترتیب فضای شهری هدفمند بوده و بشر رویدادهای تعریف شده خواهد گردید (علیپور کرم آباد، حبیب؛ 1392 به نقل از پاکزاد، ۱۳۸۵: ۸۱).

 

فضای زندگی

فضاي شـهري، چـیزي نـیست جـز فـضاي زنـدگی روزمره شهروندان که هر روز به صورت آگاهانه یا نا فضاي شهري به مفهوم صحنه اي‌ : آگاهانه‌ در طول راه، از منزل‌ تا‌ محل کار ادراك می شود (پاکزاد،32:1376). فضاي شهري به مـفهوم صحنه­اي است که فعالیت هاي عمومی زندگی شهري در آن ها‌ به‌ وقوع می پیوندند. خیابان‌ ها‌، میادین و پارك­هاي یک شهر فعالیت­هاي انسانی را شکل می­دهند. این فضاهاي پویا در مقابل فـضاهاي ثـابت و بی تحرك محل کار و سکونت، اجزاي اصلی و حیاتی یک شهر را‌ تشکیل‌ داده، شبکه­هاي حرکت، مراکز ارتباطی و فضاهاي عمومی بازي و تفریح را در شهر تأمین می­کنند (بحرینی :1373).

 

فضای شهری و تعاملات اجتماعی

در واقع، فضاهای شهری عرصه ای برای ظهور فعالیت ها و تعاملات اجتماعی می باشند. حضور انسان در فضای شهری مستلزم بستری مناسب جهت پاسخگویی به نیاز های اوست. در این راستا شناخت انسان و ویژگی های محیط زندگی او و چگونگی برقراری رابطه میان این دو عامل اهمیت دارد. رفتارها با گذر زمان و با توجه به ارزش های حاکم بر جامعه تغییر پذیرند. طراحان با شناخت نیازها، احساس، ادراک مردم نسبت به محیط پیرامون با ایجاد شرایط مناسب موجب حضور افراد در فضاهای شهری خواهند شد (رفیعی، ۱۳۹۴).

محیط و رفتار آنقدر به یکدیگر وابسته اند که نمی توان آنها را از هم تفکیک کرد. چراکه نه تنها محیط بر رفتار انسانی تاثیرگذار است، همچنین نمی توان رفتار را مستقل از رابطه درونی آن با محیط درک و تعریف کرد. از این رو به نظر می رسد درک رفتار انسانی در محیط کالبدی زندگی از جمله در شهرهای معاصر که مورد توجه معماران، شهرسازان و برنامه ریزان شهری است باید بر پایه توجه به فرآیند ادراکی آن توسط انسان امروز انجام گیرد؛ زیرا در این صورت می تواند در پاسخ به نیازهای انسان معاصر در گام نخست موجب ارتقاء بهداشت روان جامعه گردد و در گام های بعدی به پیوند به حیطه معنا بیانجامد و اسباب خود شکوفایی فردی را فراهم آورد  (فولادی تالاری، ۱۳۹۴).

 

فضای شهری به عنوان مکان سوم

با توجه به اینکه شهرها تجلیگاه ارتباطات انسان ها هستند؛ حضور مثبت افراد در فضاهای شهری، سطح تعاملات مثبت اجتماعی را بالا برده و سبب ارتقاء کیفیت زندگی می گردد. البته این حضور در فضا، ارتباط مستقیم با مطلوبیت فضا دارد و فضاهای مطلوب تمایل به حضور افرادرا افزایش می دهد (حیدری شورشجانیو همکاران؛ ۱۳۹۵). در آستانه هزاره سوم فضاهای عمومی شهری به عنوان مکان سوم که نقش اساسی در برقراری تعاملات اجتماعی ایفا می نماید مورد توجه جدی قرار گرفته و به کانون تمرکز دانش حرفه طراحی شهری بدل گردیده اند. در این میان، صاحبنظران گوناگون با رویکرد های متفاوتی این موضوع را مورد بحث و بررسی قرار داده اند (رش شیلان آباد و دینار، ۱۳۹۴). همان گونه که خانه بایستی صفات و مزایایی داشته باشد تا سکونت و زندگی را مطلوب و آسایش بخش سازد، شهر نیز نیازمند کیفیت ها و ویژگی هایی برای تأمین آسایش و راحتی است تا برای سکونت در زندگی شهری مناسب شود. قلمروی عمومی، حیطه و فضاهای شهری است که برای عموم مردم ایجاد و بهره گیری در فعالیت های جمعی برای آن پیش بینی می گردد. برای دستیابی به آسایش و راحتی، لازم است تا انسان ها از محیط های خصوصی و انزواگرایی به محیط های جمعی و پرنشاط و فضاهای باز عمومی شهری دعوت شوند. فضاهای باز عمومی شهری باید به گونه‌ای طراحی شوند که مردم بتوانند از آنها به طور مؤثر، سودمند، ایمن و با رضایت‌مندی بسیار استفاده نمایند و برای رسیدن به چنین حسی برای تمام اقشار مختلف جامعه، شایسته است ارتباط مؤثر بین فضاها و کاربری های مختلف را با حالات افراد مورد سنجش قرار داد. مسلماً چنین شهری می تواند آسودگی خاطر و آرامش را برای ساکنین خود فراهم آورد. برای نیل به چنین هدفی، می بایست کیفیت های محیط شهری را در فضاهای باز عمومی شهری افزایش داد تا بتوان سرزندگی و حیات شهری ایجاد کرد (سوزنی و معینی فر، ۱۳۹۴). متاسفانه امروزه با وجود رشد روز افزون بافت‌های جدید شهری به دلیل بی توجهی های صورت گرفته به این موضوع، فقدان مطلوبیت فضایی به منظور این حضور کاملاً مشهود است. حضور مردم در فضاهای شهری و ایجاد فرصت های ملاقات بین آنها، یکی از مهمترین عوامل سازنده کیفیت فضاهای شهری است که بر پایه نیازهای اجتماعی انسان قرار دارد.

 

09333358943

مفهوم فضا در معماری

سابقه حضور واژه فضای معماری در حالت کلی آن به زمان جنگ جهانی اول در اروپا می رسد که از آن معمولا برای توصیف کمی یک مکان بهره می گرفتند. مانند فضای بزرگ، فضای کوچک، فضای حجیم و ….. .در آن زمان واژه حجم و توده کاربردی رایج تر داشته است. حجم دارای تعریفی هندسی بوده است که از حرکت سطح در طول یک محور بدست می آید. کاربرد دیگر حجم شکل بنا از بیرون در حالت سه بعدی آن بوده است و توده؛ جنس حجم و تاثیرات بصری آن را مشخص می کرد. واژه های توده کوچک، بزرگ، حجیم و یا دوره سبک، شفاف، سخت و صاف، برخی از کاربردهای این واژه را نشان می دهد (معماریان، 240:1390). پس دیده می شود معماران برای تعریف جسم خود یعنی بنا از عناصر بصری بهره می گیرند. خط، سطح، بافت، حجم و رنگ در تعریف این جسم کمک نموده و در اینجا رابطه ای تنگاتنگ بین دنیای بصری و دنیای معماری به وجود می آید. واژه حجم بیش از آنکه مخاطب را به دنیای معماری نزدیک نماید او را به دنیا ی هندسی و اشکال پیوند می دهد. تنها هنگامی که مخاطب به عنوان انسان وارد این دنیا می شود، حجم بنا با فضای بیرونی آن یکی شده است. پس برای بنا دو وجه قائل می شوند: وجه درونی و وجه بیرونی.

 

فضا و معماری

وجه درونی فضای داخلی نامیده می شد و آنچه از بیرون دیده می شود فضای بیرونی نام می گرفته است. گوارونی: فضای بیرونی را معادل حجم می داند. حجم با سطوح، لبه ها و ترکیب دیگر احجام تعریف می شود. و این عناصر هستند که آنرا به یک شیء معماری مبدل می سازد (سجادزاده و ارفع نژاد، ۱۳۹۴). انسان اگر داخل یک فضا به مقیاس اتاق قرارگیرد؛ به آن فضا معماری و اگر در یک میدان شهری قرار گیرد؛ به آن فضای شهری گفته می شود و عامل زمان باعث پدید آوردن تجربیات گوناگون و حسهای متفاوت در یک فضا می شوند. نمودار چهار تایی یاد شده ابزاری برای نگاه به معماری از دیدگاه فضایی بوده و محققینی چون زوی و گیدئون و شولتز ؛ به اشکال ذیل از آن بهره جسته اند. زوی: انسان را یک موجود با حرکت پیمایشی در فضا می بیند، فضا تنها با حرکت او تعریف می شود. تاریخ معماری نیز میدانی برای اثبات نظریه حرکت در فضاست. گیدئون: انسان را حرکت کننده در فضا می بیند. اما مانند زوی تاکید بر حذف اهرام ثلاثه یا پارتنون از حوزه معماری ندارد و آنها را بخشی از تاریخ تصور فضایی می بیند. تاریخ برای او اهمیت اساسی دارد و معتقد است هر آنچه بدست می آورد از تاریخ است.

 

پژوهشگران برتر

مشاوره انجام پایان نامه معماری و شهرسازی

0990-135-4771

 

ثبت سفارس

انجام پایان نامه ارشد معماری

مؤسسه پژوهشگران برتر در نظر دارد به دانشجویانی که با نگارش پایان نامه نویسی آشنا نیستند کلاس های تقویتی و آموزشی در راستای انجام پایان نامه ارشد معماری برگذار کند. این مؤسسه با تیمی مجرب تلاش دارد تا با ارائه بروزترین متدهای روش تحقیق و همچنین طراحی فرم و پلان، به دانشجویان عزیز در راستای آموزش پایان نامه نویسی معماری خدمات ارائه دهد. در واقع، انجام پایان نامه ارشد معماری یکی از ضروری ترین مراحل مقطع تحصیلی کارشناسی ارشد می باشد ک ه هر دانشجویی در این مقطع مؤطف به ارائه آن به واحد آموزشی و مدیر گروه خود است.

 

پژوهشگران برتر

مشاوره انجام پایان نامه معماری و شهرسازی

09333358943

 

ایجاد یک روند مشارکتی در طراحی

طراحان پایدار اهمیت توجه به نظرات گوناگون را می‌دانند از این رو در مراحل اولیه طراحی با مهندسین مشاور و متخصصین، همفکری و همکاری کرده و از نظرات ساکنین محلی و همسایگان محلی نیز بهره می‌برند.

 

درک مردم

طراحان پایدار یا سبز باید فرهنگ و دین و نژاد مردمی که برای آنها طراحی می‌کنند را مورد توجه قرار دهند.

 

کل گرایی

تمامی اصول سبز، نیازمند مشارکت در روندی کل گرا برای ساخت محیط مصنوع هستند. یک معماری پایدار یا سبز باید فراتر از یک ساختمان منفرد را شامل شود و باید شامل یک شکل پایدار از محیط شهری باشد. شهر، موجودی فراتر از مجموعه ساختمان‌ها است در حقیقت می‌توان یک شهر را مجموعه‌ای از سیستم‌های در حال تعامل دید که دارای روح و کالبد می‌باشند. در نتیجه اگر ساختمان‌ها را مجزا در نظر نگیریم می‌توانیم همزمان با طراحی ساختمانی سبز و پایدار، شهری پایدار داشته باشیم و چهره‌ای سبز از شهر، برای آینده ترسیم کنیم. آنچه پیرامون معماری سبز یا پایدار گفته شد، بیان کننده نوعی نگرش به معماری است که بر چند نکته اساسی اشاره دارد

  • کیفیت گرایی
  • توجه به آینده
  • توجه به محیط

 

معماری و تعاملات اجتماعی

در واقع فضاهاي عمومي با دارا بودن ظرفيت هاي بالقوه در مرحله نخست اين فرصت برابر را جهت ايجاد و برقراري كنش هاي اجتماعي (ولو شكننده و ناپايدار) در اختيار كليه شهروندان قرار مي دهند. در مرحله بعد پس از” انعقاد” اوليه تعامل اجتماعي، تفاوت هاي موجود در سطوح اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي كه پديدآورنده الگوهاي رفتاري متنوع است خود زمينه ساز ايجاد روابط اجتماعي منسجم و پايدار خواهند شد.

اگرچه هر مکانی می تواند به طور موقت یا دائمی به واسطه طراحی و ویژگی های مکان، تبدیل به یک مکان سوم شود، چند مشخصه اصلی برای مکان های سوم وجود دارد که منجر به تعامل اجتماعی فعال در این مکان ها می گردد. این شاخصه ها می توانند شناسایی شده و در جهت اجرا، برنامه ریزی گردند. پنج مشخصه اصلی مکان های سوم که می توانند باعث افزایش تعاملات اجتماعی فعال گردند، عبارتند از: موقعیت، طراحی فیزیکی، مدیریت، امکانات رفاهی و فعالیت ها (محجوب جلالی و قلعه نویی، ۱۳۹۳).

  • موقعیت: موقعیت مکانی اثر بسیار زیادی بر روی تعداد مردمی که به یک مکان رفت و آمد می کنند، می گذارد. مکان­هایی که برای دیدن، راحت و مناسب هستند، می توانند به لحاظ تجاری در شرایط بهتری نسبت به سایر مکان ها قرار گیرند. با این تفاصیل مکان های سوم اغلب در مسیر راه های سواره اصلی قرار دارند و یا به مسیرهای دوچرخه، پیاده یا اتوبوس متصل می باشند. الزام به ذکر است که امکانات پارکینگ نیز باید در نظر گرفته شود.
  • طراحی فیزیکی: یک مکان سوم برای اینکه موفق شود، چه فستیوال، پارک، کتابخانه، کافی شاپ یا هر نوع فعالیت دیگری که باشد، باید تعامالت اجتماعی را تشویق نماید. دسترسی به غذا و نوشیدنی در داخل محیط و یا نزدیک آن حائز اهمیت می باشد. مکان های بیرونی باید یک رویه محکم، سایه بان و حفاظ در برابر تغییرات آب و هوا داشته باشند. همچنین نشیمن گاه راحت با قابلیت حرکتی، تعامالت اجتماعی را تشویق خواهد کرد. این مکان ها اگر که نزدیک تر به مکان های خدماتی نظیر مکان استراحت و یا نزدیک به محل زندگی افراد باشند، بیشتر مورد استقبال مردم قرار گرفته و تعداد دفعات مراجعه به آنجا به طور منظم افزایش خواهد یافت.
  • مدیریت: یک مشخصه اساسی مکان سوم، دعوت آزاد و صریح به دیر رفتن است. آنها باید تا زمانی که مردم می خواهند از آنها استفاده نمایند، باز باشند. همچنین باید مکان هایی امن بوده و نیز طیف متنوعی از مشتریان را به خود جذب نمایند. کارمندان باید با ایجاد روابط دوستانه با مشتریان، به تشویق مکالمات با یکدیگر کمک کنند و در کل، مکان های سوم باید یک جو غیر رسمی به وجود بیاورند.

زمینه گرایی و ابعاد آن

معماری علمی جدا از مقوله فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی ، جامعه شناسی و… نیست ودر واقع برآیند و انعکاسی آنهاست. زمینه و متنی که اثر معماری در آن موجودیت می یابد واجد ویژگی ها و خصوصیات انحصاری کالبدی، جغرافیایی، اقلیمی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و تاریخی و… می باشد. در این متن درباره ابعاد زمینه گرایی از جمله زمینه کالبدی ، زمینه تاریخی، زمینه اجتماعی – فرهنگی، زمینه  اقلیمی و زمینه طبیعی توضیحاتی ارائه شده است که به اختصار به هر کدام از آن می پردازیم (مصلحت جوماکلوانی و روشن، ۱۳۹۵).

 

زمینه­ گرایی کالبدی

در زمینه­گرایی، اجزای شکل شهر به تنهایی ارزیابی و مطالعه نمی شود ، بلکه در زمینه وسیع تر محیطی قرار می گیرد. یک اثر معماری با نظام بزرگتر شهری مرتبط است ودر سلسله مراتبی از مجموعه ها قرار می گیرد. بنابر این زمینه گرایی پیوندی میان معماری و شهرسازی در زمینه ای معین است. به عبارت دیگر ، زمینه جایی است که معماری و شهرسازی را به هم مربوط می سازد. گرایش شهرسازان به ساخت وساز در مجموعه به معنی در هم بافتن نو و کهنه به نحوی است که بتواند یک کل زنده ومطلوب ایجاد کند. عناصری چون فرم و شکلی ، مقیاسی ، تناسب ، جزئیات مصالح ، بافت ، رنگ ها، هندسه ، دسترسی ها، جهت گیری ، چشم اندازها و پرسپکتیو ، توپوگرافی محلی ، وضعیت پوشش گیاهی، بافت شهری، جنسی مصالح ، ترکیب بندی مصالح ، ترکیب احجام وفرم ها در کنار یکدیگر ، سازماندهی فضاها، همجواری بناها با یکدیگر ، پیوند بناهای قدیمی و جدید، خط آسمان، خط زمین و نوع اتصال به زمین و بسیاری از این مسائل را در بر می­گیرد.

آنالیز و شناخت واقع بینانه از بستر طرح به لحاظ کالبدی امری حتمی است. برخی در مقیاس خرد وبرخی در مقیاس کلان عمل می کنند. پرداختن به هر یک از این عوامل در مقیاس خودش نتیجه بخش و موثر است. در نظر گرفتن تمامی این موارد هر چند مسئله ای سخت به نظر می رسد اما نمونه های موفق معماری این هشدار را می دهد که توجه به محیط و حل معضلات معاصر امری بعید و غیر ممکن نیست (مصلحت جوماکلوانی و روشن، ۱۳۹۵).

تاریخی اگر جامعه ای خود را از گذشته جدا کند تلاش انسان گذشته خود را بیهوده انگاشته است . و قطع استمرار تاریخی  انسان تحقیر حیات گذشته اوست. باید از آنچه گذشته انجام داده اند بهره بگیریم. اگر بخواهیم در علم پیشرفت کنیم باید بر روی شانه های پیشکسوتان بایستیم و سنت خاصی را ادامه دهیم زیرا جامعه و توسعه آن با سنت پیوند خورده است. همان طور که فرضیه برای کشف واقعیت ها در علم به کار می رود سنت همین نقش را برای جامعه دارد. اگر چه سنت قابل نقد و تغییر است اما نظمی خاصی ایجاد می کند و مبنایی است برای عمل به زمینه باید به عنوان نوعی از تاریخ نیز نگاه کرد. زمینه را نه به عنوان عاملی ایستا ودر زمان ، بلکه بایستی به عنوان عاملی پویا و متغیر و سیالی در نظر گرفت.

 

پژوهشگران برتر

مشاوره انجام پایان نامه معماری و شهرسازی

09333358943

معماری زمینه گرا

معماری زمینه گرا از تفکرات دوران باستان که درباره نظم و هماهنگی وقرارگیری ساختمان در راستای اشکال مجاور است سرچشمه میگیرد. اصطلاح زمینه گرایی نخستین بار توسط استوارت کوهن واستیون هارت به کار برده شد. این مطلب از اواخر دهه 1350 شروع شد. و در سال 1355 توسط کالین رو و باب اسلاتزکی با ارائه مقاله ای با عنوان “شفافیت عرضی و واقعی” ادامه داده شد. و در سال 1970 دانشجویان دانشگاه کورنل به قرار گیری ساختمان در زمینه وتلفیق زمینه و بافت توجه نمودند (بحرینی؛ 1388).

شاید بتوان موضوع زمینه گرایی را در سه دوره فکری دسته بندی کرد چرا که در دوران پیش از معماری مدرن پایداری سنت­های اجتماعی و محدودیت مصالح و روش های ساخت، همگی به کمک آمده و درجه ای از پیوستگی بصری اجتناب ناپذیر گردید. در دوران معماری مدرن هم بسیاری از ساختمان ها هنوز با مصالحی از قبیل آجر و چوب ساخته می شدند. به همان شکلی که در طی قرن ها به کار گرفته می شده است و نمونه هایی از آن گواه بر توجه معماری مدرن به بستر طبیعی طرح می باشد. اما توجه به زمینه در معماری به دوران پست مدرن بر می­گردد. معماران ، ساختمان­های دوران مدرن را دیده بودند و به انتقاد از این سبک پرداختند. و درصدد رفع کاستی های موجود در این سبک برآمدند. به گفته رابرت استرن، پست مدرنیست ها دارای اصولی مشترک هستند:

  • زمینه گرایی: امکان توسعه یک ساختمان در آینده وتمایل به ایجاد ارتباط میان ساختمان و محیط پیرامون آن
  • اشارات وکنایه : اشاره به تاریخ معماری به گونه ای که از حد انتخاب گذشته وبه مقوله ای مبهم می رسد که گفته می‌شود (ارتباط ،فرم ،شکل ومفاهیمی است که در طی زمان یک شکل به خود گرفته است)
  • گرایش به آرایه ها :لذتی ساده از آرایه بندی بنا (برنت سی؛ 1387).

عنوان زمینه از واژه لاتین Contexere به معنی باهم یکی شدن (یکپارچه وممزوج شدن) می آید. در یک مفهوم معمارانه، زمینه می تواند به مثابه کل متحد ویکپارچه فرض شود. که معنای اجزای گوناگونیک ساختمان را می دهد. زمینه، محیط و مجموعه پیرامونی یک عنصر است. از این رو، زمینه مشار به ارتباط، اتصال، هم نشینی و هم بافی میان اجزاست. و در بستر شهری، به گونه ای قیاسی، می توان زمینه را اتصال و همنشینی میان بناها خواند. منظور از زمینه همان متن، بستر و محیطی است که معماری در آن شکل می گیرد. و تئوری زمینه به این می پردازد که چگونه طراحی محیطی و طرح توسعه جدید باید با زمینه‌اش مرتبط باشد زمینه در ابعاد مختلف در زمینه های اجتماعی ،فرهنگی، زیست محیطی وساختاری (کالبدی ، کارکردی و…) در

معماری مطرح است. این تاثیر در مقیاس های مختلف قابل بررسی است. می توان گفت ذهنیت هر هنرمند ناشی از همین

عوامل است (شولتز؛ 1388).

 

مقیاس زمینه‌گرایی

زمینه­گرایی در مقیاسی و سطوح مختلف مطرح است . در مقیاس خرد از خود بنا، سایت وزمینی که بنا در آن واقع می شود آغاز می شود سپس در سطح واحد همسایگی و محله مطرح می گردد. در این مرحله معماری زمینه گرا از معماری صرف به شهر سازی می رود. در مقیاس بزرگتر در محیط شهر به ناحیه وبخشی و به دنبال آن به مناطق اطراف شهر و برون شهری می پردازد. زمینه گرایی به این سطح نیز محدود نمی شود. از تک بنا به محله ، ناحیه گرایی و منطقه گرایی و این مرحله نیز می تواند فراتر رود وبعدی جهانی پیدا کند. لذا زمینه گرایی ابعاد خود رادر محدوده کره زمین می گستراند. در معنایی کلی می توان گفت که اغاز زمینه گرایی محله است، اما زمینه گرایی در دو جهت خرد و کلان بسط می یابد. زمینه گرایی در مقیاس کلان به منطقه گرایی می رسد و در مقیاس خرد به حال وهوای درونی بنا . اما وجه جهانی منطقه گرایی نیز از حد منطقه فراتر رفته، وبعدی جهانی می یابد. بدین سان معماری زمینه گرا خود را اگر چه عمیقا در مکان فرو می برد، اما حضور خود را تا دور دست ها، تا شهر ها و کشورها، تا جهان و کیهان بر می افرازد. بی شک پرداختن صرف به زمینه گرایی در مقیاسی خرد نمی تواند مشکلات امروز جهان را حل کند. کلی هستی چون زنجیرهای به هم پیوسته است که هر تغییر مثبتی هر چند به ظاهر کوچک و جزئی در نهایت تاثیر مثبت در این زنجیره خواهد داشت (احمدی؛ 1388).

 

 

پژوهشگران برتر

مشاوره انجام پایان نامه معماری و شهرسازی

0990-135-4771

 

ثبت سفارس

اصول طراحی شهری

فضاهای عمومی مناسب، آن فضاهایی هستند که انرژی و زنده دلمی اجتماعی و فرهنگی را پشتیبانی کنند و نیازها و خواسته­های یک شناسه محلی معتبر را نمونه­سازی کنند. در این سند، هشت اصل برای طراحی شهری تعیین شده است که این اصول، دستورالعمل های عمومی را برای ایجاد یک مکان فعال فراهم می کنند. این اصول، به معرفی مفهوم های اولیه طراحی شهری و واژگانی برگرفته از کتب و نشریات و مکان های مشهور به فعالیت و زنده دلی و پرانرژی بودن، می پردازد. در حالیکه این اصول در اکثر مکان ها در اکثر شهرها قابل استفاده هستند، مبنای آن برای ساختن جذابیت های فیزیکی و فرهنگی شهر ملبورن بنا نهاده شده است.

  • ساختار شفاف  

ساختار شهر در ابعاد مختلف کاملا شفاف و آشکار است. در سطح ماکرو، تمام ناحيه شهری در ویژگی های چشم اندازی، خطوط ارتباطی و جابجایی و مراکز فعالیت خلاصه می شود. در سطح میکرو، طرح­بندی تک تک خیابان­ها و سایت­ها الگوهای قابل تشخیصی را تشکیل می­دهند.

  • به هم متصل بودن

در تعریف، ناحیه­های عمومی می­بایست قابل دسترس برای همگان باشد. با این وجود این معیار به روش های مختلفی می توان سنجیده شود. هر سیستم دسترسی می بایست اجازه دسترسی آزادانه را به همگان بدهد.

  • تنوع

مراکز شهرهای بزرگ می­بایست طیف وسیعی از تجربیات و فرصت ها را ارائه دهد. تنوع و تکثر دو جذابیت اصلی آن هستند. یک طراحی شهر مناسب از ترکیب متنوعی از فعالیت­ها پشتیانی می­کند.

  • پیوستگی و تغییر

یک شهر علاوه بر اینکه می بایست مردم را در مکان قرار دهد، می بایست آنها را در زمان نیز قرار دهد. درست همانگونه که می بایست بعضی اجزای ساختار و ویژگی های شهر نشان دهندهی نقشه ی روشنی از شهر است، اجزای دیگر بافت شهری می بایست نشان دهنده ی پیشرفت و توسعه ی شهر باشد

  • اعتبار

اعتبار یک مکان از منابع مختلفی ناشی می شود. با درک این مفهوم که یک شهر از نواحی در ارتباط اما مجزا، یک طراحی شهری خوب می بایست به تقویت ویژگی های ذاتی هر ناحیه بپردازد.

  • عدالت

در مکان های عمومی شهر، مردم به عنوان شهروندان دوست با یک دیگر در تعامل و ارتباط هستند. با فرض احترام به دیگر، فارغ از سلامت، سن، ماندنی و گذرا بودن، وضعیت مالی و اجتماعی، همه می­بایست حق استفاده و لذت بردن از مکان­های عمومی را داشته باشند. جامعه ما باید برای دانشجویان، خانواده­ها، افراد مسن، حرفه ای ها، بازدیدکنندگان، ساکنین، معلولان، و غیره ساخته شده باشد.

  • متناسب بودن با تخیل مردم

متناسب بودن به این معنی است که تنظیمات فیزیکی باید به مردم کمک کنند که مردم احساس راحتی، امنیت کنند و برای آن ها شرایط دستیابی به اهدافتان را فراهم کند (همان).

 

پژوهشگران برتر

مشاوره انجام پایان نامه معماری و شهرسازی

09333358943

طراحی با رویکرد زیست پذیری

زیست­پذیری به سه بعد مرتبط تقسیم می­شود: اقتصاد، اجتماع و محیط زیست، اقتصاد، تأمین کننده مشاغل و درآمد است و برای سلامتی مردم نقش حیاتی دارد از جمله برای به دست آوردن خوراک و پوشاک و مسکن و نیز برای تأمین نیازهای سطوح بالاتر مانند آموزش و بهداشت و تفریحات. در عین حال باید استفاده اقتصاد از منابع موجود در محیط زیست به نحوی باشد که اطمینان از وجود منافع کافی برای نسل های حال و آینده شکل گیرد. بهزیستی اجتماعی وابسته به عدالت است؛ توزیع اجتماعی و فضایی منابع اقتصادی و زیست محیطی به نحو عادلانه، و نیز سیستم­های حکومتی که در آنها به همه شهروندان توجه شود. آزادی فردی و فرصت های برابر از اجزای مهم تشکیل دهنده بهزیستی اجتماعی­اند. محیط زیست، زیرساختی است که منابع طبیعی، ظرفيت دفع زباله و ارتباط بین انسان و محیط طبیعی است. اگر کارکرد هر یک از آنها با اختلال مواجه گردد، سکونتگاه­های انسانی ممکن است به سرعت دچار اضمحلال شوند که از تبعات آن عبارت اند­از: کاهش جمعیت، فقر، تضاد اجتماعی و افزایش معضلات بهداشتی زیست محیطی در این سه گانه طلایی اهدافی مانند بهره وری اقتصادی و عدالت و حفاظت محیطی دنبال می­شود (مازندرانی، پرتوی، 1392).

 

تعریف وزارت محیط زیست نیوزلند از زیست ­پذیری

زیست­پذیری ترکیب منحصر به فردی از ارزش­های مطبوعی مانند فضای باز، ویژگی­های طراحی، پوشش گیاهی شهری، همچنین میراث­های تاریخی و فرهنگی، مکان و نامشهودها مانند طبیعت، منظره و حس مکان می­باشد (مازندرانی، پرتوی، به نقل از ان.زد.ام.ای[2]، 1392).

 

تعریف بخش اجتماع­ها و دولت محلی انگلستان از زیست­ پذیری

زیست ­پذیری با کیفیت فضا و محیط ساخته شده شهری سنجیده می شود. زیست پذیری یعنی یک مکان چقدر برای استفاده راحت است و چقدر این بنظر می رسد. زیست پذیری به معنی ساختن یک مفهوم از مکان است با ساخت یک محیطی که هم جذابیت و هم لذت بخشی را همزمان داشته باشد. در تعریفی دیگر آمده است که زیست ­پذیری خصوصیاتی از یک اجتماع است که بر روی پایداری زندگی انسان در آن اجتماع تأثیر گذار است. لازم به ذکر است آنچه پایداری زندگی انسان را تشکیل می­دهد، می­تواند بر مبنای ارزش­ها و خواص مخصوص اجتماع مورد مطالعه تغییر کند (مازندرانی، پرتوی، 1392).

 

تعریف [6]ABS از زیست­پذیری

اداره ­ی آمار استراليا، ABS زیست­پذیری را برابر با كيفيت زندگی می­داند که هر دو ارتباط قوی­ با خوشبختی دارند و حتی در بعضی موارد مترادف هم به حساب می­آیند. همچنین، از این اصطلاح می‌توان برای تشریح آنکه، از لحاظ حس جمعی، جامعه به چه کیفیتی نیازها و خواسته‌های مردم را برآورده می­کنند، استفاده نمود محاسبه خوشبختی 9 حوزه را شامل می شود: جمعیت، خانواده و اجتماع، سلامت، تحصیل و تمرین، کار، منابع اقتصادی، مکن، جرم و عدالت، فرهنگ و فراغت (Ans, 2012).

[1] New Zealand Ministry for the Environment

[2] NZME,

[3] Victoria Transport Policy Institute

[4] VTPI

[5] United Kingdom Department of Communities and Local Government

[6] Australian Bureau of Statistics

شهر الکترونیکی پکن

شهر پکن پایتخت کشور چین است و بر اساس آمار سال ۲۰۰۷ میلادی در حدود ۱۷ میلیون نفر جمعیت  دارد. این شهر مرکز فرهنگی، آموزشی و سیاسی کشور چین محسوب می شود. شهر پکن یکی از بزرگترین  شهرهای تاریخی جهان و دومین شهر بزرگ کشور چین بعد از شانگهای است. شهر پکن یکی از پیشرفته ترین  شهرهای چین است که یک سوم صنایع کشور چین را در خود جای داده است. در سال ۲۰۰۷ میلادی میزان  تولید ناخالص ملی این شهر در حدود ۱۱۸ / ۴ میلیارد دلار و تولید ناخالص سرانه آن در حدود ۸۰۰۰ دلار بوده  است. شهر پکن یکی از مراکز اصلی مخابراتی کشور پهناور چین است. شهرداری پکن نیز از سال ۲۰۰۲ شروع به  فراهم سازی و اصلاح زیرساخت های الکترونیکی، افزایش پهنای باند و سرعت شبکه های ارتباطاتی، ایجاد پایگاه های داده مرکزی در س ازمان ها، افزایش امنیت داده ها و ش بکه های ارتباطاتی، ایجاد وبگاه ها و درگاه های  اینترنتی و … کرده است. از این رو شهر پکن با توجه به رشد اقتصادی بالا در دهه اخیر و داشتن مراکز مخابراتی  متعدد توانسته است گام های خوبی را در جهت نوسازی و بهبود زیر ساخت های ارتباطاتی برداشته است، اما به  دلیل گستردگی و پرجمعیتی شهر پکن مسئولان این شهر، برنامه پنج ساله ای را از سال ۲۰۰۶ میلادی تا ۲۰۱۰  میلادی برای رسیدن به “پکن دیجیتالی” در نظر گرفته است و در حدود 6.3 میلیارد دلار سرمایه گذاری کرده اند. شهر پکن تلاش می کند تا سال ۲۰۱۰ میلادی به اولین شهر دیجیتالی و بین المللی مدرن در کشور چین تبدیل شود و برای رسیدن به این چشم انداز از تمامی ظرفیت های دیجیتالی خود بهره می گیرد. از این رو اهداف شهر الکترونیکی پکن

عبارتند از:

  • افزایش دائمی و سریع رشد اقتصادی
  • افزایش نوآوری و تحقیق و توسعه و تبدیل شدن به یکی از مراکز اصلی تجارت الکترونیکی در کشور چین

برخی راهبردهای شهرداری دیجیتالی پکن برای ارائه خدمت الکترونیکی به شهروندان عبارت است از:

  • افزایش اشتراک اطلاعات توسعه شبکه های اطلاعاتی آموزشی و علمی

توسعه زیر ساخت­های اطلاعاتی در همین راستا مهمترین برنامه های شهرداری دیجیتالی پکن عبارتند از:

  • ارائه پیشنهاد به دولت مردان به صورت برخط و تبادل نظر با آنها
  • ارائه برنامه های آموزش شهروندان در استفاده از خدمات الکترونیکی و نشان دادن چشم اندازهای آینده این شهر
  • افزایش نمایشگاه های الکترونیکی بهینه سازی ساختارهای اقتصادی مدرنیزه کردن صنایع خدماتی و ایجاد صنایع جدید و با فناوری برتر افزایش رقابت های در بخش های صنعتی و فنی افزایش سرمایه گذاری در بخش های تحقیق و توسعه افزایش پهنای باند شبکه های ارتباطی.

به طور کلی برنامه راهبردی شهر پکن بر توسعه زیر ساختها متمرکز است اما علاوه بر آن دولت الکترونیکی  شهرداری پکن تلاش می کند تا سلسله مراتب اداری را کاهش دهد، روش های اجرایی دولت را اصلاح کند،  فرایند کسب و کار دولت را بهینه کند، فعالیت های اجرایی را شفاف کند، کیفیت خدمات دولت و مدیریت آن را  بهبود بخشد ، ارتباط بین واحدهای س ازمانی دولت و همچنین ارتباط بین دولت با مردم را افزایش دهد و در نهایت با استفاده از ابزار فناوری دولتی سخت کوش، صادق و کارا را ایجاد کند.

 

پژوهشگران برتر

0990-135-4771

ثبت سفارش

حکومت محلی

بنابر تعریف ارائه شده توسط سازمان ملل متحد، واژه حکومت محلی به تقسیم بندی  سیاسی یک کشور و یا یک ایالت در سیستم فدرال) اشاره دارد که به وسیله قانون ایجاد شده و کنترل اساسی امور محلی همچون قدرت وضع مالیات را در دست دارد و هیأت اداره کننده حکومتی چنین  موجودیتی به صورت محلی انتخاب می گردد. تعریف مذکور بر چند نکته کلیدی توجه شده است: این نوع حکومت بایستی به وسیله قانون ایجاد شده باشد. ثانيا بر امور محلی کنترل اساسی داشته باشد و ثالث هيأت اداره کننده منتخب مردم محل باشد.

بر اساس تعریف تونی بایرن: شامل مدیریت امور عمومی هر محله بوسیله یک هیأت  اجرایی از نمایندگان مردم محل است. چنین موجودیتی اگرچه در بسیاری از موارد تابع حکومت مرکزی  است ولی از قدرت تصمیم گیری قابل ملاحظه­ای برخوردار است (نوروزیان، به نقل از Barney & Griffin, 1983, Page 1).

 

پژوهشگران برتر

مشاوره انجام پایان نامه گردشگری و توریسم

09333358943