Skip to main content

برنامه گردشگری پایدار YFP10

طی سال 2016، دومین سال عملیات، برنامه گردشگری پایدار YFP10 همچنان به عنوان یک پلت فرم برای جمع آوری و گسترش ابتکارات و مشارکت های موجود و تسهیل پروژه های جدید برای سرعت بخشیدن به تغییرات به مصرف و تولید پایدار ادامه می یابد.

این برنامه دارای:

  • عضویت سازمان‌های دخیل (دولت ها، بخش خصوصی، دانشگاهی و جامعه مدنی) با همکاری یکدیگر بمظور پیاده سازی فعالیت‌های گردشگری پایدار با تاکید بر:
  • بهره وری انرژی و مصرف آب؛
  • تغییرات اقلیمی؛
  • مدیریت زباله؛
  • تامین منابع محلی؛
  • استفاده از زمین های پایدار؛
  • حفاظت از تنوع زیستی؛ و
  • شغل مناسب و معقول.
  • افزایش دیدگاه بین المللی اعضای آن فعالیت ها از طریق راه اندازی مجله سالانه، با حمایت از دبیرخانه YFP10 منتشر شده است که مورد حمایت جمهوری کره می باشد.
  • ارائه فرصت های زیر برای اعضای آن برای شرکت در جلسات عمومی برای رسیدگی به ادغام بخش‌ها در بخش گردشگری

 

پژوهشگران برتر

مشاوره انجام پایان نامه گردشگری و توریسم

0990-135-4771

 

ثبت سفارس

 

[contact-form-7 id=”119″ title=”Contact form”]

گردشگری در کشور مالزی

در کشور مالزی همه ایالت­های سیزده گانه در برنامه ریزی های سیاحتی با دولت مرکزی همکاری نموده و با در نظر گرفتن ویژگیها و جذابیتهای اقلیمی و فرهنگی برنامه های زمان بندی شده­ای را تعداد توریست ها در سال ۱۹۹۸ به ۷۶۶۹۰۰۰ نفر و در سال ۱۹۹۹ به ۹ میلیون نفر رسیده است. امروزه اکوتوریسم یکی از مهمترین صنایع درآمد مالزی را تشکیل می­دهد (محمدی ده بزرگ، زیاری؛ 1392).

 

اهمیت توسعه صنعت گردشگری

در برنامه نهم مالزی (۲۰۰۶-۲۰۱۰) اهمیت توسعه گردشگری پایدار مورد تاکید قرار گرفت. در این برنامه توسعه محصول، ارتقاء منابع انسانی و ارتقاء فعالیت های ترویج و تبلیغاتی توسعه گردشگری داخلی مورد تاکید قرار گرفت. کمیته گردشگری ملی به عنوان هماهنگ کننده بخش خصوصی دولتی فعالیت خواهد کرد. برای توسعه موثر استراتژیهای گردشگری کارگروه های فرهنگی و گردشگری ایالتی در هر ایالت شکل خواهد گرفت. تمرکز بر توسعه اکوتوریسم در بخش کشاورزی و محصولات روستایی ایجاد شده است (مرزو کی ۲۰۱۰).

 

گردشگری و اقتصاد مالزی

در طول برنامه نهم مالزی تاکید بر افزایش کمک گردشگری به طور خاص در بخش خدمات و به طور کلی در اقتصاد است. هدف اصلی ارتقاء مالزی به عنوان مقصد گردشگری برجسته در دنیا همزمان با توسعه گردشگری داخلی است. تاکید بر تلاش همگانی و افزایش همکاری های بین بخشی و ایجاد محصولات گردشگری خلاقانه می باشد. همچنین اولویت بالایی به پایداری توسعه گردشگری در مالزی داده شده است و حساب اقماری گردشگری نیز به طور کامل به کار گرفته شد در طول برنامه هفتم مالزی ۴۸۴۵۲ میلیون رینگت صرف اجرای برنامه های مختلف گردشگری شد.

 

توسعه گردشگری مالزی

در سال ۲۰۰۲ مالزی از طرف سازمان تجارت جهانی به عنوان یکی از ۳۰ مقصد گردشگری در حال ظهور معرفی شد. در سال ۲۰۰۷ که برنامه بازدید از مالزی در این سال اجرا شد این کشور میزبان بیش از ۲۰ میلیون گردشگر خارجی بود و در آمدی معادل ۱۲ میلیارد دلار نصیب این کشور شد که سبب شد بخش گردشگری بعد از تولید و ساخت به دومین منبع درآمد خارجی تبدیل شود.

 

پژوهشگران برتر

مشاوره انجام پایان نامه گردشگری و توریسم

0990-135-4771

 

ثبت سفارس

گردشگری در کشور ترکیه

آمارها نشان مي دهد تركيه و سواحل جنوبي آن از جمله شهر تاريخي و بزرگ استانبول يکي از 11 مقصد برتر گردشگران دنياست. دولت اسلامگراي تركيه با اتخاذ سياست­هاي حمايتي از صنعت گردشگري و سرمايه­گذاري در اين حوزه، دستيابي به افق گردشگري 2023 را براي اين كشور آسانتر كرده است. تركيه كه در رده بندي تعداد اماكن تاريخي 17 پله پائينتر از ايران قرار دارد، از اجراي هرگونه طرح­هاي مشاركتي با ديگر كشورها در زمينه گردشگري به شدت استقبال مي­كند و به رغم بحران­هاي بزرگ اقتصادي حاكم بر دنيا با ارائه تعريف­هاي جديدي همچون توريسم سلامت، جذب گردشگراني از كشورهاي آمريکايي و عربي را نيز در دستور كار قرار داده است. شهرهاي آنتاليا و استانبول مهمترين مقصدهاي گردشگراني است كه عازم تركيه مي­شوند.

 

استانبول و صنعت گردشگری

استانبول با داشتن آثار تاريخي و گردشگري همچون تنگه بسفروس، مساجد سلطان احمد، سليمانيه، رستم پاشا، بايزيد و نيز مراكز اباصوفيه، برج دختر، كاخ توپكاپي، موزه هنرهاي اسلامي، كاخ دلما باغچه، برج يديکوله و روملي حصار و نيز مراكز خريد گسترده و داشتن آب و هواي مديترانه­اي و استقرار شركت هواپيمايي تركيش ايرلاين بيش از ديگر نقاط اين كشور مورد استقبال گردشگران خارجي قرار گرفته است. از طرفي دولت تركيه مي­خواهد با احداث فرودگاه بزرگ استانبول تا سال 2023 ، زمينه تردد و ترانزيت ساليانه بيش از 31 ميليون نفر مسافر را فراهم كند. وجود درياي مديترانه و سواحل مرمره نيز بر مزيتهاي گردشگري تركيه افزوده و امکان مسافرت ارزان قيمت دريايي را براي گردشگران تركيه فراهم كرده است. دولت تركيه علاوه بر اين با اجراي قانون بخشش مالياتي 2 و نيز ارزان سازي قيمتها، گردشگران خارجي را ترغيب ميكند كه كالاي ساخت اين كشور را به عنوان سوغات خريداري كنند تا بدين وسيله به رونق توليد نيز كمك كند (WorldBank, 2008).

پژوهشگران برتر

مشاوره انجام پایان نامه گردشگری و توریسم

0990-135-4771

 

ثبت سفارس

تجارب گردشگری کشور ترکیه

از اوایل دهه ۱۹۸۰ با اعلام برنامه ایالت مرکزی استراتژی اساسی و ترجیحی ترکیه بر جهانگردی متمرکز گردید. از این زمان ظرفیت رو به رشد تسهیلات جهانگردی منجر به افزایش قابل توجهی در حجم جهانگردی شد به طوری که در سال ۱۹۹۶، ۷ 5.7 میلیون نفر و در سال ۱۹۹۸، 9 میلیون گردشگر به این کشور وارد شده­اند. درآمدهای ناشی از گردشگری در سال­های فوق به 4 5 و ۷٫۸ میلیارد دلار رسیده است.

سیاست های اصولی سیاست های جهانگردی ترکیه بر سه اصل استوار می باشد.

  • توسعه ساختار قابل رقابت و کارآمد در صنعت (پیشرفت و توسعه براساس رقابت)
  • ایجاد بهترین محیط اجتماعی مطابق با معیارها و ارزشهای بین المللی برای گردشگران خارجی و
  • بقا و افزایش منابع طبیعی و میراث فرهنگی کشور (برنامه ریزی پروژه هایی در حمایت از محیط زیست و حفظ هویت فرهنگی تركيه)

استراتژی­های اجرایی:

  • تبلیغات و بازاریابی و همکاری از طریق حضور موثر و کارساز در هیئت های بین المللی، توسعه مکانیزم­های تضمین یکپارچگی در تمام زمینه های جهانگردی با کشورهای اتحادیه اروپا
  • بازاریابی منطقه ای از طریق همکاری با کشورهایی که تولید جهانگردی مشابه داشته و در مجاورت ترکیه قرار دارند به توسعه شیوه های تبلیغاتی و بازاریابی به منظور افزایش تقاضا با تاکید ویژه بر کشورهای مولد جهانگردی
  • آموزش تخصصی که توسعه تولیدات جهانگردی بر حسب کیفیت، کمیت، ظرفیت، عرضه و تقاضای فعلی و آنی کشور را مدنظر قرار دهد (محمدی ده بزرگ، زیاری؛ 1392).

 

گردشگری و نقش دولت در توسعه آن در کشور ترکیه

با توجه به ارتباط ناگسستني اين صنعت با بسياري از سازمانها و دواير و وزارتخانه­ها،تشکلات دولتي كه نقش برجسته­اي در تدوين و تعيين استراتژي­ها و اجراي سياست­هاي مرتبط با صنعت جهانگردي ايفا مينمايد،بهتر ميتوان به نقش مديريت بخش عمومي پي برد و در واقع، نقش دولت­ها،زماني آشکارتر مي­گردد كه اين حركت از ابعاد تئوريك فاصله گرفته و از ابعاد اجرايي و هماهنگي برخوردار گردد (قره‌نژاد؛ 1374).

تركيه تلاش ميكند با اتخاذ سياستهاي مؤثر از جمله ايجاد تسهيلات در صدور ويزا براي گردشگران، پائين آوردن عوارض خروجي، بسترسازي براي استاندارد كردن قوانين حوزه گردشگري، افزايش نرخ امنيت درمناطق گردشگري، توسعه زيرساختهاي گردشگري وجذب سرمايه گذاري­هاي داخلي و خارجي در ساخت هتل­ها و تأسيسات اين صنعت، بکارگيري راهکارهاي عملي در جذب مشتري، همکاري مشترک با كشورهاي اسلامي و اروپائي و نيز توسعه آموزش­ها در حوزه گردشگري، افق روشني را براي صنعت گردشگري در سال 2023 به تصوير بکشد. بنا بر اعلام شوراي جذب سرمايه گذاري در صنعت گردشگري تركيه، اين كشور با جذب 26 ميليارد دلار سرمايهگذاري خارجي تا سال 2023 ، سالانه پذيراي بيش از 71 ميليون نفر توريست خواهد بود. اقتصاددانان و فعالان صنعت گردشگري پيش بيني ميكنند درآمد تركيه در سالگرد يکصدمين سال تأسيس خود يعني سال 2122 به بيش از 30 ميليارد دلار در سال برسد. تركيه كه در سالهاي اخير به طور ميانگين رشدي بين 11 تا 16 درصد را در صنعت توريسم خو تجربه كرده است، ميكوشد قانون جديد صدور ويزاي گردشگري را براي گردشگران 42 كشور جهان را از امسال آغاز كند. افزايش زمان اعتبار ويزاي گردشگري تركيه و كاهش هزينه صدور ويزا براي گردشگران در قانون جديد باعث شده كارشناسان پيش بيني كنند كه اين كشور آسيايي  اروپايي، در سال 2023 آمار 21 ميليون نفر گردشگر را به ثبت برساند. آمارها نشان ميدهد تركيه و سواحل جنوبي آن از جمله شهر تاريخي و بزرگ استانبول يکي از 11 مقصد برتر گردشگران دنياست. دولت اسلامگراي تركيه با اتخاذ سياست­هاي حمايتي از صنعت گردشگري و سرمايه­گذاري در اين حوزه، دستيابي به افق گردشگري 2023 را براي اين كشور آسانتر كرده است. تركيه كه در رده بندي تعداد اماكن تاريخي 17 پله پائينتر از ايران قرار دارد، از اجراي هرگونه طرح­هاي مشاركتي با ديگر كشورها در زمينه گردشگري به شدت استقبال مي­كند و به رغم بحران­هاي بزرگ اقتصادي حاكم بر دنيا با ارائه تعريف­هاي جديدي همچون توريسم سلامت، جذب گردشگراني از كشورهاي آمريکايي و عربي را نيز در دستور كار قرار داده است. شهرهاي آنتاليا و استانبول مهمترين مقصدهاي گردشگراني است كه عازم تركيه مي­شوند. استانبول با داشتن آثار تاريخي و گردشگري همچون تنگه بسفروس، مساجد سلطان احمد، سليمانيه، رستم پاشا، بايزيد و نيز مراكز اباصوفيه، برج دختر، كاخ توپكاپي، موزه هنرهاي اسلامي، كاخ دلما باغچه، برج يديکوله و روملي حصار و نيز مراكز خريد گسترده و داشتن آب و هواي مديترانه­اي و استقرار شركت هواپيمايي تركيش ايرلاين بيش از ديگر نقاط اين كشور مورد استقبال گردشگران خارجي قرار گرفته است. از طرفي دولت تركيه مي­خواهد با احداث فرودگاه بزرگ استانبول تا سال 2023 ، زمينه تردد و ترانزيت ساليانه بيش از 31 ميليون نفر مسافر را فراهم كند. وجود درياي مديترانه و سواحل مرمره نيز بر مزيتهاي گردشگري تركيه افزوده و امکان مسافرت ارزان قيمت دريايي را براي گردشگران تركيه فراهم كرده است. دولت تركيه علاوه بر اين با اجراي قانون بخشش مالياتي 2 و نيز ارزان سازي قيمتها، گردشگران خارجي را ترغيب ميكند كه كالاي ساخت اين كشور را به عنوان سوغات خريداري كنند تا بدين وسيله به رونق توليد نيز كمك كند (WorldBank, 2008).

آنچه مشخص است اگر به دو سويه مثبت و منفي تاثير سياست داخلي و خارجي تركيه بر بخش گردشگري نگاه كنيم همچنان كه تركيه در سال 2011 به خوبي توانست از ناآرامي­هاي كشورهاي عربي بهره برد و به توسعه بخش گردشگري خود بپردازد در سال 2023 تركيه نيز بايد منتظر تاثيرات منفي بيشتر مقوله امنيت و سياست­گذاري داخلي و خارجي خود بر بخش گردشگري باشد. يعني هر چند در سال گذشته بسياري از گردشگران كشورهاي مصر، تونس، يونان و ايتاليا مقصدهاي توريستي خود را از اين كشورها به تركيه تغيير دادند و از سويي نيز همزمان نيز شاهد افزايش نقش بيشتر تركيه در پرونده سوريه، افزايش درگيري­هاي در مناطق نزديك به تركيه و هم مرز با تركيه باشيم بايد همزمان نيز منتظر كاهش بيشتر درآمدهاي گردشگري تركيه و كاهش ورود گردشگران به اين كشور نيز بود. در اين راستا آنکارا قبلا پيش بيني مي­كرد ورود گردشگران خارجي به اين كشور در سال 2012 به بيش از 20 ميليون نفر و درآمد ارزي حاصله از اين محل به بيش از 27 ميليارد دلار رسد و در سال 2122 ميلادي و در صدمين سالگرد تاسيس جمهوري تركيه، يکي از 2 كشور مهم قطب جهانگردي در جهان تبديل گردد اما بايد گفت اگر برخي آمارهاي موسسات گردشگري در كشور تركيه درست باشد )از ابتداي ناآراميها در مرزهاي مشترک ميان اين كشور با سوريه ، درصد مسافرت گردشگران به شهرهاي توريستي تركيه تا 20 درصد كاهش داشته است (آبادیان، شجاعی‌فرد؛ 1394: 49، به نقل از Madenoglu, 2005).

 

پژوهشگران برتر

مشاوره انجام پایان نامه گردشگری و توریسم

0990-135-4771

 

ثبت سفارس

 

ارزیابی سیاست­‌های برنامه ملی توسعه جهانگردی ایران

باتوجه به برنامه ریزی جامع برای گردشگری در ایران ضمن کوششی که سازمان ایرانگردی و جهانگردی انجام داده ضعف­هایی وجود دارد که به طور مختصر و مشخص در ذیل به آن اشاره شده است:

  • عدم شناخت درست از مشتریان و بازاریابی جهانگردی ایران

در این برنامه به جای ارائه راهکارهای اجرایی، پیش تر به کلیات پرداخته شده است و در تعیین بازار، برای گروهای ایرانی که در خارج از کشور زندگی می کنند، زواری که از خاورمیانه و کشورهای آفریقایی به ایران | می آیند و همچنین افرادی که برای تجارت و دیدن دوستان و فامیل به ایران می آیند؛ برنامه ریزی شده است؛ در حالی که بیشتر ایرانیان خارج از کشور در آمریکا و اروپا ساکن هستند. و همچنین اینکه سایر زمینه های گردشگری بالقوه که از نظر فرهنگی و اجتماعی اهمیت دارند؛ از کشورها اروپایی و همچنین کشورهای اسلامی به ایران می آیند. در این دسته افرادی قرار دارند که برای بازدید بنای تاریخی، تفریحی مثلا دریا، کوه یا آب و هوای فصلی به ایران می آیند.

  • عدم برخورداری از اطلاعات دقیق.
  • عدم استفاده از پروژه های متخصص و کارآمد.
  • ابهام و کلی­گویی برنامه و سیاست­ها.

الف – در سفرهای کاری و تجاری بر کشورهای آسیای جنوبی تأکید شده؛ در حالی که بیشتر شرکای تجاری ایران کشورهای اروپایی و شرق آسیا هستند.

ب – منابع طبیعی یکی از مهم ترین جذبه های است ولی در طرح جامع به وضعیت جغرافیایی، ویژگی­های آب و هوایی، کوهستان ها، دریا و چهار فصل بودن ایران به طور مشخص اشاره نشده است.

  • عدم هماهنگی با بخش های دیگر (همان).

در کشور ما، در طرح های ملی آمایش ملی، طرح ملی ایران ۱۶۰۰ و برنامه های توسعه پنج ساله توسعه به عنوان برنامه های سطح کلان شناخته می شوند و برنامه های بخشی باید با آنها هماهنگ گردند. این برنامه ها | سیاست های کلان و بلند مدت توسعه بخشها را مشخص می کنند که با توجه به مزیتهای نسبی آنها برای هر منطقه وظیفه تعیین می نمایند. در هیچ جای برنامه­های گردشگری، به اثری از ارتباط این برنامه با برنامه های فرادستی برخورد نمی کنیم. نتیجه آن که پیش بینی افزایش رقم گردشگری خارجی، از رقم ۱/ ۳ میلیون نفر در سال ۲۰۱۵، به نظر بی اساس و فاقد مبنای قابل اعتماد باشد، چرا که بر طبق این پیش بینی، بعد از اجرای احتمالی برنامه پانزده ساله مورد نظر طرح ملی، سهم ما از بازارهای جهانی نه تنها افزایش نخواهد یافت، بلکه تاحدی با کاهش همراه خواهد بود.

 

 

پژوهشگران برتر

مشاوره انجام پایان نامه معماری و شهرسازی

0990-135-4771

 

ثبت سفارس

 

برنامه ملی توسعه گردشگری ایران

برنامه ملی توسعه گردشگری جمهوری اسلامی ایران نخستین بخش از یک طرح فراگیر بلند مدت برای توسعه و مدیریت گردشگری کشور است. اهداف کلی توسعه بخش گردشگری عبارتند از: کمک به ارتقاء  و تقویت روابط ایران با سایر کشورها به عنوان بخشی از راهبرد گفتگوی تمدنها، ایجاد اشتغال برای جوانان و افراد بیکار، فراهم آورد فرصت های اقتصادی در مناطق روستایی، افزایش درآمدهای ارزی کشور، کمک به ارتقاء سطح رفاه اجتماعی و مهم تر از همه حصول اطمینان از پایدار بودن توسعه گردشگری از لحاظ زیست محیطی و اجتماعی و فرهنگی به منظور تحقق اهداف کلی توسعه ای فوق الذکر، برنامه ملی توسعه گردشگری برای دستیابی به هدف های زیر طراحی و تنظیم شده است:

 

اهداف برنامه

  • تهیه راهبرد بلند مدت و بازاریابی گردشگری و فرایند مداوم برنامه ریزی.
  • تهیه راهبرد توسعه منابع انسانی.
  • بهبود توانایی و ظرفیت بخش دولتی برای مدیریت گردشگری.
  • اجرای اصول و روش های فرایند برنامه ریزی گردشگری در یک «منطقه ویژه» یا مقصد گردشگری در ایران به عنوان یک الگوی نمایشی و تجربی.

این برنامه مشتمل بر تحلیلی از وضع موجود گردشگری در ایران و در فصول بعدی اهداف توسعه گردشگری زو استراتژیهای توسعه گردشگری برای بخش های مختلف، مانند توسعه منابع انسانی، بازاریابی، توسعه محصول و … بوده و ضمن بیان روش­های اجرایی سرانجام، هزینه ها و فایده های برنامه ملی توسعه گردشگری را توضیح داده است. در برنامه ملی گردشگری، استراتژی­های توسعه این صنعت از سه بعد. منابع گردشگری، مسیرهای گردشگری و گسترش منطقه ای آن مدنظر قرار گرفته است . در مورد منابع گردشگری در کوتاه مدت ( ۲۰۰۰ – ۲۰۰۱ )، میان مدت (۲۰۱۰-۲۰۰۱) و بلندمدت (۲۰۱۰ – ۲۰۱۰ ) ارائه برنامه شده است که در کوتاه مدت به ایجاد نظام کارآمد برای مدیریت منابع گردشگری پایدار و در بلند مدت نیز به ثبت مكانها و آثار گردشگری در فهرست یونسکو اشاره شده است. در مورد مسیرهای گردشگری استراتژی مشخص نمودن توسعه مسیرهای طولی و ایجاد راه ابریشم، مسیر کاروان ادویه، مسیر بزرگ کاروان شمالی از بندرعباس به طرف راه ابریشم، راه شاهی از عراق به شوش و نیز مسیر قدیمی تجاری خلیج فارس و دریای عمان گرفته شده که در کوتاه مدت متغیر سازی و ارزیابی منابع و راه های دسترس، تسهیلات و خدمات واقع در مسیرهای میان مدت اجرای آنها، در بلند مدت ایجاد و ثبات در ساختار مسیرها و ارتقاء وضعیت بهره برداری از آنها برشمرده شده است.

 

خط مشی برنامه

در مورد خط مشی های مدیریت اثرات گردشگری در سه بعد برنامه پیشنهاد شده است. در بعد بررسی استراتژی های مدیریت اثرات اجتماعی و فرهنگی اشاره شده است و به دلیل گسترده محدود، اثرات اجتماعی و فرهنگی بوده است. گردشگری بر ساختار آن مهم نبوده است و عمده ترین اثرات آن کاهش و تخریب ارزی ثروت های فرهنگی بوده است. از مجرا استراتژی های مدیریت اثرات گردشگری بر محیط طبیعی بررسی و شناسایی مفصل اثرات و احتمالا در آینده تهیه طرحهای مدیریتی برای کاهش این اثرات تكيه شده است. که در این زمینه بهبودهای استراتژی های مدیریت فواید اقتصادی یعنی شاخه های عملکرد اقتصادی در مورد هزینه ها، سزرمایه گذاری و اشتغال و کاهش سازمان به لحاظ مدیریتی و اجرای سیاستها و استراتژی های برنامه در کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدت فاقد کارایی عنوان گردیده است. که علت آن رها بودن از چارچوب یک برنامه بلندمدت، فقدان کارکنان حرفه ای و کارآمد، عدم وزن لازم در دولت و عدم هماهنگی برشمرده شده است. به طور کلی ساختار نهاد گردشگری را چه به لحاظ سیاست گذاری و چه اجرایی در آمده و منعکس کنند. خواسته ها و دیدگاه های گردشگری نمی داند. بنابراین در این طرح به ارتباط ساختار گردشگری با چارچوب سیاستگذاری بلندمدت به طور منفی تكیه شده و فراهم آوردن زیرساخت­ها، قوانین و مقررات و دستورات (فتح‌تبار فیروزجاه، ملک محمدی؛ 1390).

 

پژوهشگران برتر

مشاوره انجام پایان نامه گردشگری و توریسم

0990-135-4771

 

ثبت سفارس